Du büst mi blewen!
Un hett mi Nod un Elend troffen,
Di holl ick s’ firn.
Wo girn! Wo girn!
Du sallst nich ken’n –
Ick will ’t woll wen’n
Wat uns bedrapen.
Mit mine Hän’n
Rit ick de wide Welt Di apen
Sallst glücklich sin,
Fri unner Fri’n!
Hei hett nich schrewen,
Wo hei is blewen –
Is hei all storben? –
Din Vader drewen
Ut ’t Vaderland. – Is hei verdorben?
Un süll hei ’t sin,
Hei bliwwt doch min.
Hei was kein Mürder,
En Kirl blot wir ’e,
Din brave Vader.
Kraft in de Glider,
Un hellen Maud in jede Ader
Un leiw un tru.
So ward ok Du!
Un büst Du ’t word’n
Hüt oder morrn,
Denn treck w’ em nah;
Up frien Born
Säuk w’ em denn in Amerika.
Dor lüchten Sünnen
Un Wolken teihn,