SUCHE:
Verbräken
n.
Verbrechen
| Plattdeutsch | Verbräken |
| Silbentrennung | Ver|brä|ken |
| Wortart | Substantiv: Neutrum |
| Sprachniveau | B (selbstst. Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | Verbrechen |
| flektierte Formen | |
| Plural | Verbräken |
| Herrmann-Winter | |
| Hochdt.-plattdt. WB | Verbräken |
| Etymologie | |
| aus mittelniederdeutsch vörbrēken |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | Verbräken |
| Dähnert | Verbreken |
| Fritz-Reuter-WB | Verbreken, Verbrekent |