SUCHE:
Påd, Pät
m.
Pate
| Plattdeutsch | Påd |
| Silbentrennung | Påd |
| Plattdeutsch (2) | Pät |
| Wortart | Substantiv: Maskulinum |
| Sprachniveau | B (selbstst. Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | Pate |
| flektierte Formen | |
| Plural | Paden Päten |
| Herrmann-Winter | |
| Hochdt.-plattdt. WB | Pät |
| Plattdt.-hochdt. WB | Pad, Pät, Por |
| Hör- u. Lernbuch | Pad, Pät |
| Wendungen | |
| Pät ståhn Pate stehen (übertr.: Taufpate sein) | |
| Denn hebben de Påden all vör de Döp to väl schüddelt. Den haben die Paten schon vor der Taufe zu viel geschüttelt. (über jmd., der sehr dumm ist) |
| Wendungen (andere Wörterbücher) | |
| Fritz Reuter | |
| Päding Dimin. | |
| Etymologie | |
| aus mittelniederdeutsch pāde, pade m., f. `Pate, Patenkind´ |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | Pät, Pad´ |
| Dähnert | Pade |
| Sibeth | Pad´ |
| Fritz-Reuter-WB | Päd, Päth |
| John-Brinckman-WB | |