SUCHE:
anornieren
swv.
anordnen
| Plattdeutsch | anornieren |
| Silbentrennung | an|or|nie|ren |
| Wortart | Verb: schwache Flexion |
| Gebrauch | veraltet |
| Sprachniveau | C (kompetente Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | anordnen |
| siehe auch | anwiesen 〉〉 |
| Anmerkung | veraltet, dafür anwiesen |
| Herrmann-Winter | |
| Plattdt.-hochdt. WB | anornieren |
| Etymologie | |
| aus mittelniederdeutsch anōrdenen |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | anordniren, anorniren |
| Pommersches Wörterbuch | anornieren |
| Fritz-Reuter-WB | anordniren |