SUCHE:
dükerig, dukerig
adj.
gebückt, geduckt
| Plattdeutsch | dükerig |
| Silbentrennung | dü|ke|rig |
| Plattdeutsch (2) | dukerig |
| Wortart | Adjektiv |
| Sprachniveau | B (selbstst. Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | gebückt |
| Hochdeutsch | geduckt |
| Herrmann-Winter | |
| Hör- u. Lernbuch | dükerig |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | dukerig |
| Fritz-Reuter-WB | dukerig |