SUCHE:
anklarren, anklaren
swv.
anfassen (in missbilligendem Sinne)
| Plattdeutsch | anklarren |
| Silbentrennung | an|klar|ren |
| Plattdeutsch (2) | anklaren |
| Wortart | Verb: schwache Flexion |
| Sprachniveau | C (kompetente Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | anfassen |
| siehe auch | klarren 〉〉 |
| Herrmann-Winter | |
| Plattdt.-hochdt. WB | anklarren, anklaren |
| Wendungen | |
| De möt ümmer allens anklarren. Der/die muss immer alles anfassen. (übertr.: Der/die kann die Finger nicht davon lassen.) |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | anklarren |
| Pommersches Wörterbuch | anklaren |