SUCHE:
Biel
n.
Beil
| Plattdeutsch | Biel |
| Silbentrennung | Biel |
| Wortart | Substantiv: Neutrum |
| Sprachniveau | B (selbstst. Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | Beil |
| flektierte Formen | |
| Plural | Bielen |
| Herrmann-Winter | |
| Hochdt.-plattdt. WB | Biel |
| Wendungen | |
| Einen fulen Timmermann rust dat Biel. Einem faulen Zimmermann rostet das Beil. |
| Etymologie | |
| aus mittelniederdeutsch bīl n. |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | Bil |
| Dähnert | Biil |
| Sibeth | Bil |
| Fritz-Reuter-WB | Bil |