SUCHE:
Läuschen, Lööschen
n.
Anekdote, lustige Geschichte, auch unwahre Erzählung
| Plattdeutsch | Läuschen |
| Silbentrennung | Läu|schen |
| Plattdeutsch (2) | Lööschen |
| Wortart | Substantiv: Neutrum |
| Sprachniveau | B (selbstst. Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | Anekdote |
| Hochdeutsch | Geschichte |
| Hochdeutsch | Erzählung |
| flektierte Formen | |
| Plural | Läuschen Läuschens |
| Herrmann-Winter | |
| Plattdt.-hochdt. WB | Läuschen, Lööschen |
| Etymologie | |
| Zurück geht das Wort Läuschen auf mnd. leise, loise geistliches Lied. Das dazugehörige Diminutiv Loeschen entwickelte sich dann zu Läuschen. (nach Herrmann-Winter: Pd-hd. Wörterbuch) |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | Läuschen |
| Sibeth | Läuschen, Löschen |
| Fritz-Reuter-WB | Läuschen |